نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1180

عنوان بررسی همزیستی قارچ‌های میکوریزا در بهبود جذب عناصر غذایی گونه کهور (Prosopis juliflora) تحت تنش خشکی

نویسندگان لاله ایلخان - ابراهیم صداقتی - حسین علایی - حمید رحیم زاده بهزادی - یوسف دادی زاده

چکیده به‌منظور بررسی نقش همزیستی قارچ‌های میکوریز آربوسکولار در بهبود جذب عناصر غذایی گیاه کهور پاکستانی (Prosopis juliflora) تحت تنش خشکی، آزمایشی گلخانه‌ای به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل دو سطح تلقیح میکوریزی (تلقیح با Rhizophagus intraradices و عدم تلقیح) و سه سطح تنش خشکی شامل آبیاری مطلوب (D0)، فاصله آبیاری ده‌روزه (D1) و فاصله آبیاری چهارده‌روزه (D2) بود. پس از پایان دوره رشد، غلظت عناصر فسفر، پتاسیم، کلسیم، منیزیم، آهن، روی، مس و منگنز در اندام هوایی گیاه اندازه‌گیری شد.نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر میکوریز و تنش خشکی بر جذب تمامی عناصر مورد بررسی در سطح احتمال یک درصد معنی‌دار بود، در حالی‌که اثر متقابل این دو عامل معنی‌دار نشد. تلقیح میکوریزی موجب افزایش قابل‌توجه جذب عناصر غذایی در تمامی سطوح تنش شد؛ به‌طوری‌که جذب فسفر در تیمارهای میکوریزی نسبت به غیرمیکوریزی در سطوح D0، D1 و D2 به‌ترتیب 50، 100 و 50 درصد افزایش یافت. همچنین جذب پتاسیم به‌ترتیب 55/56، 47/84 و 92/31 درصد، آهن 21/29، 25/35 و 35/71 درصد و روی 25/71، 34/82 و 30 درصد در شرایط میکوریزی افزایش نشان داد. افزایش جذب سایر عناصر ریزمغذی نیز الگوی مشابهی را دنبال کرد.به‌طور کلی، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که همزیستی میکوریزی می‌تواند به‌عنوان یک راهکار زیستی مؤثر در بهبود تغذیه معدنی و کاهش اثرات منفی تنش خشکی در گیاه کهور مورد استفاده قرار گیرد. به‌طور کلی، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که همزیستی میکوریزی می‌تواند به‌عنوان یک راهکار زیستی مؤثر در بهبود تغذیه معدنی و کاهش اثرات منفی تنش خشکی در گیاه کهور مورد استفاده قرار گیرد.

فایل ها

فایل پوستر pdf مقاله

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات