نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1259

عنوان بررسی اثر متقابل خراش دهی بذر و ترکیبات ازته مختلف بر جوانه زنی و رشد دانه رست گون گزی (Astragalus adscendens)

نویسندگان نگین معین - ریحانه عموآقایی

چکیده در مطالعه حاضر، اثر برهمکنش خراش دهی دانه با انواع ترکیبات ازته بر شکست خواب بذر و رشد دانه رست گون گزی بررسی شد. نتایج نشان داد تیمارهای خراش با تیغ و اسید سولفوریک منجر به حدود 70 درصد جوانه زنی بذرها شد. تیمار با تیوره، نیترات پتاسیم و سدیم نیتروپروساید روی جوانه زنی بذرهای دست نخورده گون گزی اثر معنی داری نداشت، اما درصد جوانه زنی بذرهای خراش دهی شده با تیغ یا اسید سولفوریک و همچنین طول ریشه چه و ساقه چه دانه رست را بطور معنی داری افزایش داد. بیشترین اثر بر درصد جوانه زنی با کاربرد سدیم نیتروپروساید (به عنوان یک ترکیب تولید کننده نیتریک اکساید) بر روی دانه های خراش دهی شده با تیغ یا اسید سولفوریک بدست آمد. البته در دانه های خراش دهی شده با تیغ اثر نیترات پتاسیم و سدیم نیتروپروساید روی درصد جوانه زنی دانه ها مشابه بود. نتایج همچنین نشان داد که تیمار با همه ترکیبات ازته طول ریشه چه و ساقه چه دانه رست گون حاصل از دانه های خراش دهی شده با تیغ یا اسید را افزایش دادند. در هر دو گروه دانه های خراش دهی شده با تیغ یا اسید، نیترات پتاسیم بیشترین اثرات را روی طول ریشه چه دانه رست نشان داد و بالاترین طول ساقه چه با کاربرد سدیم نیتروپروساید بدست آمد. این نتایج پیشنهاد می کنند که دانه های گون گزی دارای دو نوع خواب فیزیکی و فیزیولوزیکی هستند.

فایل ها

فایل پوستر pdf مقاله

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات