نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1219

عنوان تاثیر مصرف آسکوربیک اسید و گلایسین بر غلظت عناصر پرمصرف و کم ‌مصرف در گیاه ریحان

نویسندگان سبا ابراهیم‌زاده - وحید اکبرپور - محمد کاظم سوری

چکیده این پژوهش با هدف بررسی اثر آسکوربیک اسید و اسیدآمینه گلایسین بر جذب عناصر عناصر پرمصرف و کم مصرف در گیاه ریحان اجرا گردید. آزمایش به‌صورت طرح کاملاً تصادفی با 9 تیمار و 3 تکرار در گلخانه دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری در سال 1403 اجرا گردید. تیمارها شامل شاهد، کود شیمیایی، آسکوربیک اسید و گلایسین در سطوح مختلف و ترکیب آن‌ها بودند. پس از پایان دوره رشد رویشی، غلظت عناصر نیتروژن، پتاسیم، فسفر، آهن، مس و روی در برگ ریحان اندازه‌گیری شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر تیمارها بر تمامی عناصر در سطح احتمال یک درصد معنی‌دار بود. بیشترین نیتروژن، پتاسیم و فسفر در تیمار A2 (شاهد دو) و بیشترین آهن در تیمار A6 (گلایسین غلظت 1 در هزار) مشاهده شد. صفات مورد ارزیابی نسبت به شاهد یک (A1)، به‌ترتیب حدوداً 53، 19، 14 و 145 درصد افزایش داشت. همچنین بیشترین مقدار روی در تیمار A9 (گلایسین 5/0 در هزار به همراه 25درصد کود شیمیایی) 48 درصد افزایش نسبت به A1 داشت. بیشترین مقدار مس 2/15 میلی‌گرم بر کیلوگرم در تیمارهای A5 و A6 می‌باشد.نسبت به شاهد یک 5/16 درصد افزایش داشتند. به‌طور کلی، محرک‌های زیستی به‌ویژه گلایسین توانست جذب عناصر کم مصرف را به‌طور معنی‌داری افزایش دهد. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که استفاده از آسکوربیک اسید و گلایسین می‌تواند به‌عنوان راهکاری پایدار برای بهبود تغذیه و کیفیت ریحان مورد توجه قرار گیرد.

فایل ها

فایل پوستر pdf مقاله

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات