نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1341

عنوان ارزیابی تأثیر پرایمینگ بذر با محرک‎های زیستی و شیمیایی بر صفات رشدی گیاهچه گندم (رقم برزگر) تحت تنش شوری

نویسندگان عاطفه میرزائیان - محمد کافی - رضا توکل افشاری - آرمین اسکوئیان

چکیده به‎منظور بررسی اثر روش‎های مختلف پرایمینگ بذر بر ویژگی‎های رشدی گیاهچه گندم رقم برزگر در شرایط تنش شوری، آزمایشی به‎صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. فاکتورهای آزمایشی شامل دو سطح شوری (صفر و 12 دسی‎زیمنس بر متر) و هفت روش پرایمینگ (شامل بیوپرایمینگ با باکتری‎های آزوسپیریلیوم، باسیلوس و سودوموناس، پرایمینگ شیمیایی با تریپتوفان و عنصر روی، هیدروپرایمینگ و تیمار شاهد) بودند. نتایج آزمایش نشان داد که تنش شوری باعث کاهش معنی‌دار کلیه صفات رشدی شد. با این حال، کلیه روش‌های پرایمینگ، به‌درجات مختلف، موجب تخفیف این اثرات منفی گردیدند. در شرایط شوری، بیشترین طول ریشه‌چه در تیمارهای بیوپرایمینگ با سودوموناس (20/10 سانتی‎متر)، پرایمینگ با تریپتوفان (75/9 سانتی‎متر) و هیدروپرایمینگ (39/7 سانتی‎متر) مشاهده شد. همچنین، این سه تیمار به‌طور مؤثری اثرات مخرب شوری بر شاخص یکنواختی رشد (ضریب رشد ناموزون) را خنثی کردند. از نظر تولید زیست‎توده، پرایمینگ با تریپتوفان و عنصر روی در شرایط شوری به‌ترتیب بیشترین وزن خشک ریشه‌چه (1131/0 گرم) و ساقه‌چه (1173/0 گرم) را موجب شدند. به‌طور کلی، یافته‌ها حاکی از کارایی بالای پرایمینگ بذر به‌ویژه با استفاده از تریپتوفان، عنصر روی و باکتری سودوموناس در افزایش تحمل به شوری و بهبود معیارهای رشد اولیه گندم رقم برزگر بود. این روش می‌تواند به‌عنوان یک راهکار عملی برای بهبود استقرار گیاهچه در خاک‌های شور مدنظر قرار گیرد.

فایل ها

فایل پوستر pdf مقاله

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات