نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1117

عنوان تأثیر کمپوست و زغال‌زیستی در حضور قارچ میکوریزا بر عملکرد و برخی صفات بیوشیمیایی درتریتیکاله تحت شرایط تنش آبی

نویسندگان احسان بیژن زاده - علی بهپوری - سعید راهنورد - عبداله ستوده

چکیده این پژوهش با هدف ارزیابی اثرات استفاده از کمپوست زباله شهری، زغال‌زیستی حاصل از آن و قارچ میکوریزا بر عملکرد و اجزای عملکرد گیاه تریتیکاله تحت شرایط تنش آبی انجام شد. بدین منظور آزمایشی فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانه ای انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل دو سطح آبیاری (مطلوب و تنش آبی 50 درصد ظرفیت زراعی) و افزودنی‌های خاک (شاهد، کمپوست زباله شهری، زغال‌زیستی، میکوریزا، کمپوست+زغال‌زیستی، کمپوست+میکوریزا، زغال‌زیستی+میکوریزا، کمپوست+زغال‌زیستی+میکوریزا) بودند. نتایج نشان داد که اثرات آبیاری، افزودنی‌های خاک و اثر متقابل آن‌ها بر بسیاری از صفات مورد مطالعه معنی‌دار بود. تیمار ترکیبی زغال‌زیستی+کمپوست+ میکوریزا با عملکرد دانه حدود 5/1 گرم، بالاترین عملکرد دانه که معادل 114 درصد بیشتر از تیمار شاهد بود را نشان داد. بیشترین مقدار عملکرد دانه در تنش آبی مربوط به استفاده از کمپوست زباله شهری و زغال زیستی آن بوده است که به مقدار 600 درصد نسبت به شاهد افزایش داشته است. در شرایط آبیاری مطلوب، تیمار ترکیبی کمپوست+زغال‌زیستی+میکوریزا با میانگین 37/ 2گرم، بیشترین عملکرد زیست توده را نشان داد که حدود 52 درصد بیشتر از شاهد (56/1 گرم) بود. آبیاری و افزودنی های خاک به طور جداگانه و ترکیبی، تنها بر فعالیت آنزیم‌های کاتالاز و پروکسیداز تأثیر معنی‌داری داشته‌اند. در شرایط تنش آبی، کمترین میزان آنزیم‌های کاتالاز و پروکسیداز در تیمار ترکیبی کمپوست و زغال زیستی مشاهده شده است.

فایل ها

فایل پوستر pdf مقاله

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات