نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1097

عنوان مطالعه برخی از پاسخ‌های فیزیولوژیک گیاه کینوا (Chenopodium quinoa Willd) به تنش شوری و خشکی تحت تیمارهای مختلف تغذیه‌ای

نویسندگان فایق خضری - جلال جلیلیان

چکیده به‌منظور ارزیابی راهکارهای تغذیه‌ای برای کاهش اثرات تنش‌های خشکی و شوری، پژوهش گلدانی در هوای آزاد در سال 1399 در دانشگاه ارومیه (شهرستان مهاباد) بر روی گیاه کینوا انجام شد. تیمارها در بصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار اعمال گردید که شامل سطوح مختلف تنش (شرایط عادی بدون تنش، تنش خشکی و تنش شوری) و مدیریت تغذیه (شاهد عدم مصرف کود، کود شیمیایی ترکیبی و ورمی‌کمپوست) بودند. یافته‌ها نشان داد که تنش‌های خشکی و شوری به ترتیب موجب کاهش 75/34 و 25 درصدی محتوای کلروفیل a و 27/18 و 8/35 درصدی کلروفیل b شدند، در حالی که غلظت کربوهیدرات‌های محلول به عنوان یک اسمولیت کلیدی،75/25 و 47/26 درصد افزایش یافت. کاربرد کود شیمیایی و ورمی‌کمپوست، بر خلاف تیمار شاهد، به ترتیب سبب افزایش 40 و 47/83 درصدی کلروفیل a و 94/27 و 76/86 درصدی کلروفیلb شد و همزمان سبب کاهش 04/25 و 63/48 درصدی کربوهیدرات‌های محلول شدند. در شرایط تنش خشکی، کود شیمیایی و در شرایط تنش شوری، ورمی‌کمپوست مؤثرترین تیمار در تعدیل اثرات منفی تنش بر رنگیزه‌های فتوسنتزی و اسمولیتی شناخته شدند. در نتیجه، به‌کارگیری ورمی‌کمپوست به‌عنوان یک راهکار مدیریتی برای کاهش خسارات ناشی از تنش شوری در کشت کینوا قابل پیشنهاد است.

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات