نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1082

عنوان تنش‌های خشکی و شوری در شیرین‌بیان (Glycyrrhiza glabra L.): نقش متابولیت‌های ثانویه در سازگاری و تحمل به تنش‌های غیرزیستی

نویسندگان مرجان السادات حسینی - مرتضی ابراهیمی

چکیده شیرین‌بیان (Glycyrrhiza glabra L.) به‌دلیل وجود متابولیت‌های ثانوی، یکی از مهم‌ترین گیاهان دارویی به شمار می‌رود؛ این ترکیبات در افزایش تحمل به تنش‌های محیطی نقش دارند. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر شرایط خشکی و شوری بر میزان متابولیت‌های ثانوی شامل فلاونوئیدها، فنول‌ها، آنتوسیانین‌ها و تانن‌ها در ریشه گیاه شیرین‌بیان بود. ریشه‌ها از استان فارس جمع‌آوری شده، در شرایط گلخانه پرورش یافتند و سپس به مزرعه منتقل شدند تا در معرض تیمارهای خشکی (خفیف: 10 روز، متوسط: 20 روز، شدید: 30 روز یکبار آبیاری) و شوری (متوسط: 150 میلی‌مولار و شدید: 300 میلی‌مولار) قرار گیرند. آزمایش به صورت بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه انجام شد. نتایج نشان داد که سطح متوسط خشکی و شوری موجب افزایش مقدار فلاونوئیدها (3/1 برابر)، آنتوسیانین‌ها (7/1 برابر)، تانن‌ها (6/2 برابر) و فنل‌ها (8/2 برابر) در مقایسه با شاهد شد. بیشترین تغییرات کمی مربوط به فنل‌ها بود؛ همچنین مشخص شد ریشه‌ها نسبت به خشکی حساس‌تر از شوری هستند. این یافته‌ها می‌تواند در برنامه‌های اصلاحی برای استفاده از اکوتیپ‌های مقاوم ایرانی و نیز در تولید پایدار گیاهان دارویی در مناطق خشک کشور مفید واقع شود.

فایل ها

فایل پوستر pdf مقاله

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات