نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1295

عنوان تأثیر رژیم‌های آبیاری و سطوح نیتروژن بر عملکرد و ویژگی‌های فیزیولوژیک هیبرید 703 ذرت (Zea mays L.)

نویسندگان مسلم توفیقی - اصغر رحیمی - سید احمد حسینی - مرتضی اشراقی نژاد

چکیده این مطالعه با هدف ارزیابی تأثیر متقابل سطوح مختلف کود نیتروژن بر عملکرد و ویژگی‌های فیزیولوژیک ذرت هیبرید 703 در شرایط کم‌آبیاری، در یک خاک لوم شنی و اقلیم گرم و خشک منطقه جیرفت در سال زراعی 1398 اجرا شد. آزمایش به‌صورت کرت‌های خردشده در قالب کامل تصادفی با سه تکرار به اجرا درآمد. تیمارهای اصلی شامل چهار سطح دور آبیاری (معادل تبخیر تجمعی 90، 140، 190 و 240 میلی‌متر از تشتک کلاسA ) و تیمارهای فرعی شامل چهار سطح کود نیتروژن (200، 300، 400 و 500 کیلوگرم اوره در هکتار) بودند که در دو تقسیط اعمال شدند. نتایج نشان داد که گیاه ذرت تا آستانه تنش 140 میلی‌متر تبخیر، مقاومت نسبی مطلوبی از خود نشان داد؛ با این حال، افزایش شدت تنش خشکی (به‌ویژه در سطوح 190 و 240 میلی‌متر تبخیر) منجر به کاهش معنادار عملکرد دانه و تمامی صفات فیزیولوژیک شامل غلظت کلروفیل a و b و مقدار نسبی آب برگ گردید. بیشترین میزان عملکرد دانه از ترکیب تیمار بهینه آبیاری (90 میلی‌متر تبخیر) و بالاترین سطح کود نیتروژن (500 کیلوگرم بر هکتار) به دست آمد (4/13 تن در هکتار)، در حالی که کمترین مقادیر عملکرد در تیمار 240 میلی‌متر تبخیر و 200 کیلوگرم نیتروژن مشاهده گردید (1/9 تن در هکتار). کاربرد سطوح بالاتر کود نیتروژن توانست به‌طور محسوسی از شدت کاهش عملکرد در شرایط تنش ملایم بکاهد، به‌طوری که مصرف 500 کیلوگرم اوره در هکتار در دور آبیاری 90 و 140 میلی‌متر تبخیر، منجر به بهبود قابل‌توجه صفات مذکور شد. بر اساس این یافته‌ها، توصیه می‌شود برای حصول حداکثر عملکرد در ذرت هیبرید 703، از اعمال تنش کم‌آبی بیش از 140 میلی‌متر تبخیر اجتناب شود و مدیریت بهینه نیتروژن به‌عنوان عاملی تعدیل‌کننده اثرات سوء تنش کم‌آبی در نظر گرفته شود. همچنین، نتایج حاکی از آن است که در شرایط تأمین آب کافی، پتانسیل کاهش مصرف نیتروژن تا حدود 50 درصد بدون افت معنادار عملکرد وجود دارد.

فایل ها

فایل پوستر pdf مقاله

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات