نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1100

عنوان افزایش تحمل شوری گیاه گوجه (Lycopersicum esculentum Mill. Cv. CH) با کاربرد برگی کربن‌دات‌های سنتزشده به روش هیدروترمال

نویسندگان شراره ریسمانی - منصور شریعتی

چکیده تأمین غذای جمعیت رو به رشد جهان با چالش‌هایی جدی، از جمله تنش شوری به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل کاهش عملکرد محصولات کشاورزی، روبه‌رو است. در سال‌های اخیر، بهره‌گیری از نانومواد زیست‌تخریب‌پذیر و کم‌هزینه به‌عنوان راهکاری نوین برای کاهش اثرات منفی تنش‌های محیطی مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش، از کربن‌دات‌ها به‌عنوان الیسیتورهای زیست‌سازگار در مقیاس کوانتومی (1 تا 10 نانومتر) با قابلیت تولید اقتصادی، پایداری بالا و حلالیت مناسب در آب برای تقویت گیاه گوجه‌فرنگی، به‌عنوان گیاهی استراتژیک و مدل فیزیولوژیک در برابر تنش شوری استفاده شد. نتایج نشان داد که کربن‌دات‌ها به‌طور معنی‌داری توان تحمل شوری را در گیاه افزایش می‌دهند. این نانومواد با بهبود شاخص‌های رشد از جمله وزن تر و محتوای کلروفیل، نقش محافظتی خود را آشکار کردند. افزون بر این، استفاده از کربن‌دات‌ها موجب افزایش مراکز فعال واکنش در فتوسیستم I، بهبود جریان خطی الکترون (LEF)، کاهش اتلاف انرژی از فتوسیستم II (фNO) و کاهش خاموش‌سازی غیرفتوشیمیایی در فتوسیستم II (фNPQ) شد که در نهایت به افزایش بازده کوانتومی فتوسیستم II (фII) و ارتقای فرایند فتوسنتز در شرایط عادی و تنش شوری انجامید. بهبود فتوسنتز نیز رشد مطلوب‌تر گیاه تحت شوری را در پی داشت.

فایل ها

فایل پوستر pdf مقاله

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات