نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1055

عنوان مقایسه دو نوع ماده ژله‌ای کننده آگار و صمغ گوار بر میزان پرآوری درون شیشه‌ای گیاه کالادیوم (Caladium × bicolor)

نویسندگان مریم رحمتی دهکردی - مریم دهستانی اردکانی - حیدر مفتاحی زاده

چکیده کشت‌بافت روشی برای تولید گیاه کامل از بخش‌های مختلف گیاه در شرایط استریل و با استفاده از محیط‌کشت‌های مصنوعی است. در این پژوهش، تأثیر دو ماده ژله‌ای‌کننده، یعنی آگار و صمغ گوار، بر میزان پرآوری درون‌شیشه‌ای گیاه زینتی کالادیوم (Caladium × bicolor) بررسی شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو تیمار آگار با غلظت 4 میلی‌گرم بر لیتر و صمغ گوار با غلظت 1 میلی‌گرم بر لیتر و چهار تکرار در محیط کشت MS حاوی 5/0 میلی گرم بر لیتر NAA (نفتالین استیک اسید) و 1 میلی گرم بر لیتر BA (6- بنزیل آمینوپورین) انجام گرفت. نتایج نشان داد که نوع ماده ژل‌کننده تأثیر معنی‌داری بر ریشه‌زایی دارد، به‌طوری‌که محیط حاوی آگار بیشترین تعداد ریشه (54 عدد) را ایجاد کرد، در حالی که صمغ گوار عملکرد ضعیف‌تری داشت. با این حال، در شاخص‌هایی مانند پرآوری و تعداد برگ تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد و هر دو ژل‌کننده عملکردی مشابه داشتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه آگار به‌دلیل پایداری و ساختار مناسب ژل در ریشه‌زایی برتر است، اما صمغ گوار می‌تواند گزینه‌ای اقتصادی و جایگزینی قابل‌قبول برای مراحل تکثیر شاخساره باشد. به نظر می‌رسد بررسی غلظت‌های مختلف گوار و اصلاح فرمولاسیون محیط بتواند کارایی آن را بهبود دهد.

فایل ها

فایل پوستر pdf مقاله

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات