نهمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی فیزیولوژی گیاهی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1152

عنوان مکانیسم‌های تحمل آرسنیک در گیاهان بیش‌انباشتگر

نویسندگان زهرا سوری

چکیده آرسنیک یک آلاینده‌ی سمی و سرطان‌زاست که سلامت انسان و محیط زیست را تهدید می‌کند. این شبه فلز از طریق منابع طبیعی و فعالیت‌های انسانی مانند معدن‌کاوی، کشاورزی و احتراق سوخت‌های فسیلی وارد خاک و آب‌های زیرزمینی شده و از طریق زنجیره غذایی به انسان منتقل می‌گردد. گیاه‌پالایی به عنوان یک فناوری سبز، پایدار و مقرون‌به‌صرفه، توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است. برخی از گیاهان که بیش انباشتگر نامیده می‌شوند، قادرند غلظت‌های بسیار بالایی از آرسنیک را در بافت‌های خود تجمع داده و بدون نشان دادن علائم سمیت، آن را سمیت‌زدایی کنند. از جمله این گیاهان می‌توان به سرخس معدنچی (Pteris vittata) و گیاه واس کاپادوکیه‌ای (Isatis cappadocica) اشاره کرد. گیاهان بیش‌انباشتگر، فلزات سنگین را از محیط‌های آلوده جذب و در بافت‌های خود تجمع می‌دهند. این توانایی منحصربه‌فرد بر پایه‌ی مکانیسم‌های مولکولی هماهنگی استوار است که شامل جذب هدفمند توسط ناقلین اختصاصی، سمیت‌زدایی از طریق کلاته‌سازی با ترکیباتی چون گلوتاتیون (GSH) و فیتوکلاتین‌ها (PCs)، ذخیره‌سازی ایمن در واکوئل‌ها با کمک ناقلین غشایی، و تقویت سیستم دفاع آنتی‌اکسیدانی برای مقابله با استرس اکسیداتیو می‌شود. شناخت دقیق این فرآیندها، پایه‌ی علمی ضروری را برای به‌کارگیری موفق و گسترده‌ی این گیاهان در فناوری گیاه‌پالایی محیط‌های آلوده فراهم می‌سازد.

فایل ها

فایل پوستر pdf مقاله

ارائه مجازی مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات